Koor Hoekse Tranentrekkers

2019

augustus 2019

Aan allen,

Allereerst wil ik graag, ook namens mijn mede bestuursleden van het Meezingspektakel Maassluis, alle medewerkers danken voor hun inzet op deze enigszins bewolkte zomeravond in augustus 2019. Gelukkig is een flinke regenbui ons bespaard gebleven en kon het muziekprogramma zonder onderbreking worden voortgezet.

Ook op de donderdag en vrijdag voorafgaand aan het Spektakel, is er veel opbouwwerk verricht en was het hard werken geblazen voor de ervaren groep opbouwers. Respect voor een ieder!!!!

Dit jaar, in de maanden voorafgaand aan het evenement, zijn er wel wat slapeloze uurtjes geweest. Zeker omdat er door ideeën van de Gemeente Maassluis diverse hindernissen op ons pad verschenen. Denk daarbij aan een eventuele nieuwe locatie voor het te houden Spektakel. In april konden wij pas een start maken met de definitieve voorbereiding van het evenement. En ook op financieel gebied liep alles niet zo soepel. Gelukkig is het ons weer gelukt om ook over deze laatstgenoemde hindernis heen te springen. Het muziek programma 2019 heeft het bestuur, in overleg met beide dirigenten, enigszins aangepast en de aanwezigheid van de Vlaardingse Haringkoppen heeft het Spektakel letterlijk en figuurlijk in een vernieuwde presentatie geblazen. Entertainer Eric Newman bracht op zijn eigen wijze veel muzikale gezelligheid op het plein zowel voor- als tijdens de afterparty.

De lovende reacties van het in grote getale aanwezige publiek geeft daarnaast uiteraard veel voldoening en kunnen wij stellen dat het Meezingspektakel 2019 weer een geweldig festijn is geweest. En de burgemeester heeft mij na afloop persoonlijk gezegd uit te zien naar volgend jaar en daar was de wethouder het zeker mee eens.

Natuurlijk zullen er altijd haken en ogen zijn. Niets is perfect. Maar ga er van uit, dat een ieder zijn uiterste best heeft gedaan om de vele toeschouwers een geweldige avond te bezorgen.

Nogmaals, iedereen, maar dan ook iedereen die heeft meegewerkt aan het Meezingspektakel 2019 hartelijk dank namens de organisatie en uiteraard het meezingpubliek in Maassluis.

 Als je de juiste toon vindt is heel het leven muziek. Op naar volgend jaar????

Cees Schalkoort,

Voorzitter Meezingspektakel Maassluis.

2019-26-01 “Hoekse Helden“

 Ons koor kreeg de uitnodiging om op te treden op de feestavond van De Hoekse Helden. Het repertoire voor deze avond bestond uit welgeteld drie liedjes. Tijdens de repetitie van maandag had Paula het op ons hart gedrukt om echt allemaal te komen zodat we, zoals bij het Nieuwjaarsconcert, niet weer met een half koor op het podium zouden staan. Je bent lid van een koor en dan zorg je, als je verwacht wordt, ook dat je aanwezig bent, uitzonderingen daar gelaten.

Maar……lang niet iedereen woont naast de voordeur van de Hoekstee en ik kan me echt voorstellen dat je wel een veer in je bibs moet steken om jezelf te motiveren om voor drie liedjes je in het sis te steken, de auto te pakken en dan halverwege de zaterdagavond het rit aan te nemen richting Hoek van Holland. Toch deden veel koorleden het. Zelfs die leden die echt wel heel een eind verderop wonen. Super!

Ruim op tijd kwam ik de Hoekstee binnen en normaal zit het hele koor in de wachtstand, nu stonden ze en wel al in de hal. Klaar om de zaal binnen te gaan. Op mijn vraag waarom iedereen hier stond en niet zoals gewoonlijk, binnen zat te wachten (we hadden nog een half uur) was het antwoord: “Ze zijn ingelopen, maar nu zit iedereen aan de koffie dussss, loopt het uit!” Oke, dit hebben we nog nooit gehad.

Rond 21.00 uur mochten we de zaal in en werkelijk niet te geloven zoveel publiek als daar zat!!!! Ik kan me niet herinneren dat we voor zo’n volle Hoekstee hebben gezongen. Zoveel mensen en dan voor drie liedjes!!!! Moeilijk in te schatten hoeveel koorleden er waren. Of….het waren er héél veel of het podium was erg klein maar lang niet iedereen kon op het podium.

Nadat we waren aangekondigd kwam Paula al spelend op haar accordeon achter de coulissen vandaan. Ons eerste lied zou ‘De Hoek’ zijn. Maar Paula speelde iets heel anders. Dat begon al lekker. Nu was ons repertoire voor deze avond niet zó groot en hadden we al snel door dat we lied nr. 2 moesten hebben, ‘Het Zeemanslied’. Helemaal geen slechte keus want het was een echte inkopper. Nu hadden we voor het startschot al een soort van geoefend hoe we bij het Zeeroverslied moesten gaan lopen. Dat bleek uitgesloten. We hadden per persoon 10 centimeter bewegingsvrijheid dus werd besloten om op de plaats te doen alsof we liepen. Maar nu moesten we eerst nog draaien. Nu gaat dat nooit echt soepel ik laat maar in het midden hoe het nu ging. L Daarnaast geloof ik niet dat iemand dit heeft opgemerkt want onder dit lied kwamen er twee HTT dames verkleed als piraat binnen. Deze twee wisten alle aandacht op zich te vestigen en zodoende viel ons gestuntel helemaal niet op.

Hierna was het aan Cokky en Riny met het lied ‘De Hoek van Holland’ en weer kwamen die twee ‘dames’ binnen. Nu gewapend met strandstoel, badmuts en tas enz. Geheel in strandstijl. Grote hilariteit in de zaal om het gehannes met de strandstoel. Ondertussen moesten wij ons gezicht in de plooi proberen te houden. Maar het lied ‘De Hoek’ viel heel erg in de smaak. Er kwam een beetje leven in het publiek. Toen het ‘Piratenlied’. Paula deed een poging om het publiek mee te krijgen. Nu kan ik mij herinneren dat Cees ooit heeft gezegd dat een Hoekenees moeilijk zijn huis uit komt. Nou….diezelfde Hoekenees komt óók moeielijk van zijn stoel. Paula haalde weer een stel, inmiddels bekende slachtoffers, uit de zaal die als voorbeeld moesten fungeren. Dit had resultaat. Al duurde het even voordat iedereen echt door had wat de bedoeling van het heupenwiegen en lopen was, maar het lukte! Bij het nog altijd liefelijke “Draai om!!!!” van Paula draaide ook werkelijk het meeste publiek mee. Toen wij daarna, op verzoek, nog een keer ‘De Hoek’ gingen zingen en de twee meiden ook weer met hun strandstoel en outfit binnen kwamen, was de beer los. Als een Hoekenees eenmaal de gang er in heeft weet hij van geen ophouden. Er werd meegebruld en polonaise gelopen. De zaal stond op zijn kop.

Wij hebben met die drie/vier liedjes wel even een feesie gebouwd. Ik denk dat vanaf dat moment het sfeertje er goed in zat. Marian en Gerla, jullie een vet compliment. Ga er maar aanstaan voor zo’n volle zaal. Voor mij deed dat droogzwemmen van Gerla de deur helemaal dicht. Nelly

 

2019-01-12 Nieuwjaarsconcert

Bij binnenkomst van de Hoekstee stond daar al heel veel publiek te wachten totdat zij naar binnen mochten. Dat beloofde een avond in een volle zaal.

Het Jeugdorkest van “Rotterdam aan Zee“ beet deze avond het spits af. En het mag gezegd worden, het was Firework. Leuk om te zien dat muziek maken in deze tijd ook nog leeft onder de jeugd. We zagen een paar heel erg jonge mannekes hun niet onverdienstelijke best doen op dat podium. Het enthousiasme van hun dirigent Martin Aalbregt werkte heel aanstekelijk. Na nog twee nummers besloten zij hun aandeel aan deze avond met een mix van muziek van Earth, Wind & Fire. Top!!

Daarna werd er van podium gewisseld en nam de Concert Band van “Rotterdam aan Zee“ plaats. Onder leiding van dirigent Peter Habraken ging het volgende spektakel los met Avatar gevolgd door Moeder Aarde in het Engels. J Nou…het spetterde. Daarna vond de dirigent dat het wel iets rustiger mocht en wachtte het verhaal van een jongetje dat droomde dat hij buiten liep in de sneeuw. (ik moest direct aan dat arme, zielige bedelknaapje denken waar wij ieder jaar met kerst over zingen) Het werd gelukkig een heel ander verhaal. Een heerlijk relaxt stukje muziek om daarna weer bij de les te komen bij de medley van Earth, Wind & Fire die ietsie pietsie heftiger gespeeld werd dan een klein half uurtje daarvoor. Er werd besloten met de Radetzky Mars die fanatiek meegeklapt werd door het publiek.

Hierna was het pauze en was het mouwen opstropen voor de werkploeg die het podium moest klaarmaken voor het volgende optreden.

En dat waren de EHAV, de Tranentrekkers en onze eigen Plengers. Dit ALLES onder de bezielende leiding van Paula van Wanrooy! Wat waren we blij verrast dat er zoveel publiek na de pauze weer terug kwam in de zaal. Dit is wel een heel anders geweest.

Het was de beurt aan de EHAV om het spits af te bijten. Dit deden zij met “Tango Rosario”. Daarna kregen wij het seintje van Paula dat wij moesten gaan staan. Hiervóór had zij het publiek verteld dat wij als één man tegelijk op zouden staan. Nou…..daar mankeerde volgens het publiek nog wel iets aan. Maar, oefening baart kunst. Dit geldt ook zeker voor Paula die het laten opstaan aardig onder de knie heeft, maar het seintje weer mogen gaan zitten nogal eens vergeet. Dan gebeurd er dit. Er wordt naar elkaar gekeken zo van ‘wat gaan we doen? Gaan we zitten, of blijven we staan? Dan gaan de eerste HTTers zitten. Daarna volgen er nog een paar maar er blijven minstens zoveel staan. Ook geen gezicht, dusssss gaan de zitters óók maar weer staan. Beetje rommelig mag ik wel zeggen. Dit terzijde.

Tussen de bedrijven door vroeg Paula ons jarige koorlid Marian naar voren te komen en werd zij door koor en publiek, met orkest, luidkeels toegezongen. Op de vraag van Paula of Marian zich nu echt helemaal jarig voelde, antwoordde Marian dat zij hartstikke blij was met Paula. Hoe dit uit te leggen??? Geen idee!!

De EHAV speelde heerlijke stukken die werden mee geneuried of geklapt door een super enthousiast publiek. Ook nu ga ik niet alle nummers opnoemen maar “De Rose” gezongen door Iris van Vlijmen maakte wel diepe indruk. Wat zong zij mooi, zo subtiel! Daar waren we toch wel even van onder de indruk. Maar net voordat Iris naar de microfoon liep om te gaan zingen stond Pim daar in de startblokken. Helemaal klaar voor zijn “Koster”. Dat noemen wij voordringen Pim. Zelfs Paula, die een kei is in het omgooien van het repertoire, raakte de kluts even kwijt. Zij wilde Iris aankondigen en staat Pim daar pontificaal te staan. “Wat sta jij daar te doen? Ben ik nou zo in de war?” Nee Paula, Pim heeft een bladzijde of twee te veel omgeslagen. Niks aan de hand. Nadat “Delilah” (waar waren al onze mannen?) was gezongen mocht Pim dan ook echt van kiet. En dát deed hij. Het werd me weer een te gekke boel. Het publiek in de zaal, dat zich de hele avond al had laten horen, ging compleet los om als slot te eindigen met een polonaise op “Het kleine cafè”. Mede dankzij het publiek kunnen wij terug kijken op een heel gezellig Nieuwjaarsconcert. Nelly